دانشگاه پیام نور دوفصلنامه علمی حکمت صدرایی 2322-1992 13 2 2025 08 23 A Critical Approach to the Rule of "the Conjuncture of External Compliance and Externality of the Predicate " from the Perspective Transcendental Wisdom رهیافتی انتقادی بر قاعدۀ «تلازم حمل خارجیِ محمول بر خارجیت آن» از منظر حکمت متعالیه 43 54 11616 10.30473/pms.2025.71273.2083 FA حسین خرسندی امین فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه فردوسی مشهد/ حوزه علمیه خراسان محمد انتظام رئیس گروه فلسفه دانشگاه مفید Journal Article 2024 05 09 Does the external compliance require the external predicate? For example, in the statement "Ali is a human being", undoubtedly "human" predicates in the actual world and without intermediary to "Ali", but does this external and without intermediary compliance require that the human himself is also exist in the actual world? Let's say it more clearly :if ascription of predicate to subject verified in the actual world, then will the predicate also exist in the actual text in existence in itself? It is clear that by accepting the connection between the antecedent (the external compliance) and the consequent (the external predicate), in all cases, it is possible to prove the consequent by proving the antecedent, and also it is possible to invalidate the antecedent by invalidating the consequent. A careful look at the words of philosophers shows that some, such as Ibn Sina and Khwaja Nasir Tusi, have accepted the aforementioned implication. . The true and intrinsic truth of a natural universal (essence) gives rise to the idea that a natural universal exists outside itself. This essay refutes the aforementioned idea by proving the lack of contiguity between the external compliance and the external predicate; then it shows that from the point of view of Sadr al-Mutalahin the aforementioned contiguity is also unacceptable. آیا انطباق خارجی مستلزم خارجیتِ محمول است؟ به عنوان نمونه، در گزاره «علی انسان است» بی شک «انسان» در متن واقع حقیقتاً و بالذات بر «علی» منطبق است؛ آیا این انطباق خارجی و در متن واقع، کاشف از آن است که انسان خود نیز در متن واقع موجود است؟ روشن‌تر بگوییم: اگر انطباق محمول بر موضوع در متن واقع تحقّق یابد، آیا محمول نیز در متن واقع، دارای وجود فی نفسه خواهد بود؟ مطابق این پرسش ما با این گزاره‌ شرطی مواجهیم: «اگر انطباق محمول بر موضوع در متن واقع تحقّق یابد محمول نیز در متن واقع دارای وجود فی نفسه خواهد بود». روشن است که با پذیرش ملازمه میان مقدم (انطباق خارجی) و تالی (خارجیتِ محمول) می‌توان در تمامی موارد با وضع مقدمْ وضع تالی؛ و با رفع تالیْ رفع مقدم را نتیجه گرفت. دقت نظر در گفتار حکما نشان می‌دهد که عده‌ای؛ همچون ابن سینا و خواجه نصیر طوسی، تلازم مذکور را مسلّم انگاشته‌اند. آنان بر اساس این گمان، صدق حقیقی و بالذات کلی طبیعی (ماهیت) بر افرادش را دلیلی بر وجود کلی طبیعی در خارج دانسته‌اند. این جستار، با اثبات عدم ملازمه میان انطباق خارجی و خارجیت محمول انگاره مذکور را ابطال می‌کند؛ آنگاه نشان می‌دهد که از دیدگاه صدرالمتألهین نیز ملازمه مذکور مقبول نیست. https://pms.journals.pnu.ac.ir/article_11616_c1ffb2b1dc192f7ba3796172331419e1.pdf