دانشگاه پیام نور دوفصلنامه علمی حکمت صدرایی 2322-1992 10 1 2022 02 20 The metaphysical philosophy of Kant and Allame Tabatabai فلسفه متافیزیک نزد کانت و علامه طباطبایی 155 172 6160 10.30473/pms.2019.44483.1677 FA علیرضا محمدزاده قبادلو فارغ التحصیل رشته فلسفه تطبیقی ، دانشگاه تبریز مسعود امید عضو هیأت علمی گروه فلسفه دانشگاه تبریز محمدرضا عبدالله نژاد دانشیار، گروه فلسفه، دانشگاه تبریز Journal Article 2019 03 13 Abstract<br />The existence of scientific crises of every age challenges the thinkers with serious challenges, and each thinker, on the basis of understanding his scientific and scientific issues, is somehow trying to solve a crisis and bring science to a secure safe beach.<br />The emergence of new problems and conflicts in science, religion, and philosophy led Immanuel Kant and Allamah Tabatabai to take a fresh and more serious look at these scientific problems and try to solve existing crises. And both thinkers saw some sort of solution to their time problems in reoccurring with metaphysics. Kant, in the traditional metaphysics conception and definition, could not accept the existing metaphysics as a certainty piece of science, and erased the traditional metaphysics from the science list.<br />Allameh, on the contrary, conceived metaphysics as a scientific science, with the notion and definition of traditional metaphysics, so that the certainty of other sciences was possible in the light of the existence and possibility of realization of metaphysics.<br />In the present paper, the metaphysical philosophy will examine the views of both thinkers in a variety of ways, such as the definition of traditional metaphysics and its method, as well as the quality of its propositions and its relation to other sciences, to explain why each and every one has gone a different way to the same questions. It ultimately concludes that the metaphysics reached by these two thinkers has been different from the foundation, which has led to two different ways. چکیده<br />وجود بحران‌های علمی هر عصر، متفکران را با چالش‌های جدی مواجه می‌کند و هر متفکری بر اساس فهم از مسائل علمی و داشته‌های علمی خود، به نوعی سعی در حل بحران و رساندن علم به ساحل امن یقین را دارد.<br />وجود مسائل جدید و تعارضات در علم و دین و فلسفه، ایمانوئل کانت و علامه طباطبایی را بر آن داشت تا نگاه دوباره و جدی‌تری به این معضلات علمی و سعی در حل بحران‌های موجود داشته باشند. و هر دو متفکر به نوعی جواب معضلات زمان خود را در رویارویی دوباره با متافیزیک دیدند. کانت با تصور و تعریفی که از متافیزیک سنتی داشت، متافیزیک موجود را نتوانست به عنوان یک علم یقین بخش قبول کند و متافیزیک سنتی را از لیست علوم پاک کرد.<br />علامه بر عکس وی، با تصور و تعریفی که از متافیزیک سنتی داشت؛ متافیزیک را علمی یقینی پنداشت به طوری که یقینی بودن سایر علوم هم در سایه وجود و امکان تحقق متافیزیک میسر بود.<br />در مقاله حاضر فلسفه متافیزیک از نگاه هر دو اندیشمند از جهات مختلف مثل تعریف متافیزیک سنتی و روش آن و همچنین کیفیت گزاره‌های آن و نسبتش با سایر علوم، بررسی خواهد تا روشن گردد چرا در قبال سوالات یکسان، هر کدام راه متفاوتی را پیمودند. و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که متافیزیکی که به دست این دو متفکر رسیده از مبنا متفاوت بوده است، که باعث پیموده شدن دو راه متفاوت شده است. https://pms.journals.pnu.ac.ir/article_6160_09761c35d9ca2c71243002cd26b79727.pdf